„1000 lat w naszyjnikach” – wystawa

Głosem artystycznym są prace poznańskiej projektantki dr hab. Anny Orskiej, która stworzyła unikatowy zbiór naszyjników zawierających nietypowe komponenty. Drewno ścięte 1000 lat temu, ściemniałe, na pozór martwe, przemówiło jako drogocenny klejnot w nowoczesnej kolekcji biżuterii. Zadaniem artystki było wykonanie oprawy „brylantu”, nadanie mu współczesnej formy. A bohaterem stał się dąb – silny, dumny, stary i dostojny, ale również nadszarpnięty i okaleczony zębem czasu. Materia z jednej strony delikatna, a z drugiej twarda i nieobliczalna.

Zdjęcie: https://wzornictwo.tu.koszalin.pl/instytut-2/pracownicy/anna-orska/

Oglądając te piękne okazy warto pomyśleć, że w każdy z nich swój wkład wnieśli średniowieczni budowniczowie powstającego wówczas miasta i państwa. Inżynierowie i drwale sprzed tysiąclecia – pierwsi poznaniacy, są anonimowymi współautorami wystawy.

12 naszyjników, wykonanych z X-wiecznego drewna dębowego, wszystkie autorstwa poznańskiej projektantki Anny Orskiej. Wystawa „1000 lat w naszyjnikach”– to projekt  Rezerwatu Archeologicznego Genius loci na Ostrowie Tumskim.

Unikatowy charakter zaprezentowanej na ekspozycji biżuterii nadaje tysiącletnie drewno pochodzące z konstrukcji wałów grodowych Ostrowa Tumskiego. Współczesny metal, różnych gatunków i postaci, w który oprawione zostały fragmenty dębów, wydobywa piękno historycznego surowca i przybliża te odległe czasy w nietypowej formie.

Dr hab. Anna Orska – poznańska projektantka wykorzystuje w swoich pracach także inne ciekawe materiały: papier, liny czy monety. – Artystka od lat projektuje niepowtarzalną biżuterię, której wyznacznikiem jest indywidualny, często historyczny charakter używanych w twórczości komponentów. Wyjątkowe połączenie dawnego surowca i nowoczesnej formy pozwala na nowo odkryć tajemnice przeszłości, a materia zabytkowa, z której wykonane zostały ozdoby, nadaje sztuce nowego sensu i znaczenia – mówi prof. Marzena Szmyt, dyrektor Muzeum Archeologicznego w Poznaniu.