RECENZJA: „Jesień w Jeżynowym Grodzie”

Jesienią w Jeżynowym Grodzie wszystkie gryzonie szykują się na nadejście zimy. Dojrzałe jeżyny kuszą słodkim sokiem, owoce głogu czerwienią się na ciernistych krzewach, a myszki mkną do swych ciepłych norek zbierając po drodze dojrzałe orzechy. Mieszkańcy Pałacu pod Starym Dębem także zaprzątnięci są zbieraniem zapasów, więc Lord Drewienko z najmłodszą córką udają się pewnego jesiennego poranka na spacer. Podczas tej beztroskiej przechadzki spotykają Panią Bystrzycką, która ostrzega ich przed nadchodzącym deszczem.

Lord Drewienko zobowiązał się pomóc reszcie myszek zwozić taczkami orzeszki z pola i odesłał małą Prymulkę samą w drogę powrotną do domu. Gdy Państwo Drewienkowie i reszta myszek uporali się z zwożeniem owoców i grzybów do norek, zorientowali się, że w całym tym zamieszaniu zapomnieli o Prymulce, która najwidoczniej się zgubiła. Tymczasem nasza mała bohaterka przemierza radośnie pola i łąki zwiedzając zimowe kryjówki innych gryzoni.

Piękna opowieść dla fanów „Jeżynowego Grodu” w jesiennych klimatach z oddającymi aurę aktualnej pory roku ilustracjami autorki tekstu Jill Barklem. Bogate w szczegóły rysunki przeniosą dzieci do iście bajkowego świata. Ta książka to klasyka w najlepszym wydaniu, ilustracje i fabuła przywodzą na myśl doskonałe prace Beatrix Potter i są utrzymane w podobnej konwencji. „Jesień w Jeżynowym Grodzie” jest zatem pozycją obowiązkową dla fanów sielskiego, angielskiego klimatu z urzekającą w swej prostocie fabułą.